პროფესორ დენის მიჩისონის ხსოვნას

 

9 ივლისი, 2018

 

ამ კვირაში მივიღეთ ძალიან სამწუხარო ინფორმაცია პროფესორ დენის მიჩისონის გარდაცვალების შესახებ  98 წლის ასაკში.  პროფესორის კვლევები1947 წლიდან ტუბერკულოზზე  და კლინიკური საქმიანობა, რომელიც შეიცავდა კვლევებს სტრეპტომიცინზე,  დღესაც დიდ ზეგავლენას ახდენს მსოფლიოში ტუბერკულოზით დაავადებულ ადამიანების სიცოცხლისუნარიანობაზე.

სტრეპტომიცინი, პირველი  ყველაზე ეფექტური  ანტიბიოტიკია ტუბერკულოზის სამკურნალოდ,  იგი გამოუყენება დღესდღეობიოთაც, როცა ამ ინფექციური დაავადებით ჯერ კიდევ ავადდებიან.  ინგლისში დენიმ, სამედიცინო კვლევების საბჭოში მოღვაწეობის პერიოდში ასევე შეძლო ტუბერკულოზის მკურნალობის რეჟიმის განვითარება, რომელიც დღემდე გამოიყენება პრაქტიკაში.  მისი სამეცნიერო კვლევა გავრცელდა კონტინეტებზე,  კვლევის ცენტრი მდებარეობს ინგლისში, ხოლო გავრცელების არეალი არის აღმოსავლეთ აფრიკა, ინდოეთი, ჰონგ კონგი, სინგრაპური და  ჩეხოსლავაკია. ასევე, სპეციალიზირებულმა ტუბერკულოზის ლაბორატორიებმა მოიცვა   კენია, უგანდა, ტანზანია, ზამბიაც და ცენტრალური ლაბორატორია დაარსდა, ასევე, ჰონგ კონგში.

დენი ტუბერკულოზის ალიანსის  ერთ-ერთი დამაარსებელია სამეცნიერო მრჩეველ კომიტეტში, სადაც 2001-დან  2008 წლამდე მოღვაწეობდა. ალიანსის სამეცნიერო მიმართულებისა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესში  შეუფასებელი იყო არა მარტო  მისი რჩევები და მითითები, არამედ მისი პირდაპირი და ზუსტი კომენტარები და კითხვები, რაც ქმნიდა იმ განწყობას, რომ კომიტეტის არც ერთი  შეხვედრა არ ყოფილიყო მოსაწყენი ან უსიცოცხლო.

დენისის 100ობით სამეცნიერო პუბლიკაციაა ცნობილი. იგი არის  ავტორი მრავალი ნაშრომის, ამიტომაც, ტუბერკულოსთან ბრძოლაში შეტანილი წვლილისთვის იგი არაერთი სხვადასხვა პრესტიჟული პრიზის მფლობელი გახდა.

დენისმა დაამთავრა ტრინიტის კოლეჯი, ქალაქ კემბრიჟში, სადაც მან ისწავლა ბუნებისმეტყველება და მოიპოვა პირველი ხარისხის წოდება, ასევე სტიპენდია.  1943 წელს მან შეიცვალა ფაკულტეტი და ჩააბარა პათოლოგიის ფაკულტეტზე და მისი პირველი სამსახური ამ მიმართულებით  იყო ბრომფტონის საავადმყოფო, სადაც მან ჩაატარა პირველი რანდომიზირებული კვლევა ფილტვის ტუბერკულოზის სამკურნალოდ სტრეპტომიცინის გამოყენებით ან კიდევ მხოლოდ წოლითი რეჟიმით მკურნალობით. მან შემდგომ გააგრძელა ტუბერკულოზის კვლვევბზე მუშაობა, რომელიც იყო ორგანიზებული სამედიცინო კვლვების საბჭოს ტუბერკულოზის  განყოფილების მიერ, დირექტორ ფილიპ დარქი ჰართის ხელმძღვანელობით.

1964 წელს იგი დაინიშნა სამეფო საასპირანტო სამედიცინო სკოლის სამედიცინო კვლევების საბჭოს რეზისტენტული ტუბერკულოზის განყოფილების უფროსად.  შემდეგ მან დაიწყო მუშაობა პროფესორ ჰართთან და მოგვიანებით იგი მუშაობდა განვითარებადი ქვეყნებისათვის  დაბალფასიანი ანტიტუბერკულოზური წამლების შექმნაზე. ამ საქმიანობის სტრუქტურა შედგებოდა კვლევების სერიებისაგან ინგლისში, ჰონგ კონგში, აღმოსავლეთ აფრიკაში, ინდოეთში, სინგაპურში და ჩეხოსლავაკიაში. ეს საქმიანობა მოიცავდა ორ ნაწილის, პირველი იყო რეზისტენტული ტუბერკულოზის ბაცილის პრობლემა, რომელიც იყო გადაჭრილი 2,3 და 4 სხვადასხვა ანტიტუბერკულოზური წამლების რეჟიმების გამოყენებით. მეორე ფაზა, რომელიც დაიწყო 1970 წელს სამეცნიერო კვლევების გამოქვეყნებით, დაკავშირებული  იყო მკურანლობის 12იდან 6 თვემდე შემცირებასთან, რიფამპიცინისა და პირაზინამიდის გამოყენების მეშვეობით და დაერქვა „მოკლე კურსიანი რეჟიმი“. ეს მოკლე კურსიანი რეჟიმი არის ბაზა დღევანდელი სტანდარტული 2 თვიანი 4 წამლის (რიფამპიცინი, იზონიაზიდი, პირაზინამიდი და ეთამბუტოლი)  თერაპიის, რომლის შემდგომ გრძელდება 4 თვიანი რიფამპიცინისა და იზონიაზიდის თერაპია.

მან გამოაქვეყნა 250ზე მეტი სამეცნიერო ნამუშევარი, იმ ფაქტორების შესახებ, რომლებიც ანელებენ ტუბერკულინ ბაცილის ზრდას , აქვე აღსანიშნავია, პირველი ნაშრომი ანაერობული კულტურის შესახებ და, ასევე ანტიბიოტიკის ზეგავლენა  წამლების დოზირების წარმატებულობაზე,  მკურნალობის შედეგებზე ორიენტირება, როდესაც შტამები თავიდან იყვნენ რეზისტენტული,  საშუალებას იძლეოდა გაერკვიათ წამლის ინდვიდუალური მოქმედების მექანიზმი.

პენსიაზე გასვლის შემდეგ (1985 წელს), მან პირველ რიგში გააგრძელა მოღვაწეობა სამეფო საასპირანტო სამედიცინო სკოლაში და შემდეგ წმინდა გიორგის სახელობის ლონდონის უნივერსიტეტში. პროფესორ ამინა ჯინდანისთან და ასევე სამხრეთ აფრიკიდან კოლეგებთან ერთად მან განავითარა ნაადრევი ბაქტერიციდული წამლების  მოქმედების ტექნიკა, რომელიც დღეს არის მიღებული და გადადგა საწყისი ნაბიჯები სტანდარული მეორე ფაზის ახალი წამლების კლინიკურ განვითარებაში . მან აგრეთვე გაგვაცნო 8 კვირიანი მეორე ფაზის კონცეფცია, მე-8 კვირაში პაციენტების ნეგატიური კულტურის მიღებით და ამგვარ კვლევებში სტანდარტების განსაზღვრით.

საქართველოს ტუბერკულოზისა და ფილტვის დაავადების ეროვნული ცენტრის სახელით გვსურს დიდი მწუხარება გამოვთქვათ დენისის ოჯახის, მეგობრების და კოლეგების მისამართით.  ყველაზე მნიშვნელოვანი და აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ დენისის საქმიანობამ უდიდესი წვლილი შეიტანა მილიონობით ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენაში.

 

 

In Memory of Professor Denis Mitchison

July 9, 2018

It was with great sadness that we received the news of Professor Denis Mitchison’s passing at the age of 98 this week. Professor Mitchison’s TB research and clinical activities, which date to the study of streptomycin in 1947, continue to have a considerable impact on the lives of people with tuberculosis the world over.

Streptomycin, the first highly active antibiotic for TB, ushered in a new era of hope for people afflicted by the devastating infectious disease. During his tenure at the United Kingdom’s Medical Research Council, Denny also helped develop TB drug regimens still in use today. His clinical research spanned the continents, with participating centers in the UK, East Africa, India, Hong Kong, Singapore and Czechoslovakia. He also established specialist TB laboratories in Kenya, Uganda, Tanzania and Zambia and a central laboratory in Hong Kong.

Denny as well is one of the founding members of the TB Alliance’s Scientific Advisory Committee, serving from 2001 through 2008. Not only was his advice and guidance invaluable in shaping the scientific direction and decision-making of the Alliance, but his insightful and piercing comments and questions also ensured that no meeting of the Advisory Committee was ever dull or boring.

A prolific writer, the author of hundreds of scientific publications, Denny was appropriately recognized for his major contributions to the field through numerous prestigious awards from the British Thoracic Society, the International Union Against Tuberculosis and Lung Disease and the Stop TB Partnership, among others.

Denis Mitchison was educated at the Dragon School, Oxford and Abbotsholme School going on to the Tinity College, Cambridge,  where he studied Natural Science obtaining a 1st class degree and a senior scholarship. He then changed to Medicine, qualifying from University College in 1943 and did postgraduate training in Pathology. His first job in Pathology was at the Brompton Hospital at the time that the first clinical trial with a randomized intake between treatment of pulmonary Tuberculosis (TB) with streptomycin or with bed rest alone was run. Mitchison then continued his lifelong interest in the treatment of TB participating in the clinical trials organised by the Medical Research Council’s Tuberculosis Research Unit (MRC TRU) with Director Philip D’Arcy Hart.

Following the decisive importance of drug-resistant tubercle bacilli in treatment, he was appointed in 1964 as Director of a new MRC Unit on Drug Resistance in Tuberculosis (later changed to MRC Unit for Laboratory Studies of Tuberculosis) at the Royal Postgraduate Medical School. He then worked closely with Dr Hart at the MRC TRU and later with Wallace Fox, Director of the MRC Tuberculosis and Chest Diseases Research Unit on developing effective treatment for TB at a cost sufficiently low to be affordable in developing countries. The framework of this work was a series of clinical trials in the UK and in larger numbers in East Africa, India, Hong Kong, Singapore and Czechoslovakia. This work passed through two stages; the first dealt with the problem of drug-resistant tubercle bacilli, which was solved by the use of regimens incorporating 2, 3 or 4 different anti-tuberculosis drugs. The second phase, starting with a publication in 1970, dealt with the shortening of the treatment period from at least 12 months to 6 months by the use of rifampicin and pyrazinamide in so-called “short-course” regimens. These short-course regimens are the basis of current standard therapy  2 months of 4 drugs (rifampicin, isoniazid, pyrazinamide and ethambutol) followed by 4 months of rifampicin and isoniazid.

He published about 250 papers dealing with factors slowing the growth of tubercle bacilli that might account for the lengthy duration of treatment, including the first paper on the effects of anaerobic culture; with Jean Dickinson on post-antibiotic effects to account for the success of intermittent drug dosage;  the curious characteristics of attenuated South Indian strains of TB; the response to treatment when the strains were initially resistant to the drugs allowing identification of the action of individual drugs. After his retirement in 1985, he continued working first at the Royal Postgraduate Medical School, Hammersmith and then at St George’s, University of London. With Dr Amina Jindani and colleagues in South Africa, he developed the technique of measuring the early bactericidal activity of drugs, which is now standard practice as the initial step in the phase II of clinical development of new drugs. He also introduced the concept of the 8-week phase II study with the proportion of patients obtaining negative sputum culture at 8 weeks, a standard assessment in most such studies.

On behalf of National Center for Tuberculosis and Lung Diseases, Georgia, we offer our sincere condolences to Denny’s family, friends and colleagues. Perhaps most importantly, and certainly of great pride to Denny, was the knowledge that his work contributed to the saving of millions of lives from the disease he fought so valiantly to conquer.